Dagboek van mijn Lichaam

Het normaal van je lichaam

Eet jij met je hoofd of met je lichaam? Een hele wezenlijke vraag, die ik mezelf pas een jaar of zeven geleden ben gaan stellen. Lange tijd had mijn hoofd voornamelijk de controle en bepaalde het wat ik at (en dronk), hoeveel ik at en wanneer ik at, waarbij mijn lichaam lijdzaam volgde. Daarbij luisterde ik naar alles en iedereen om mij heen, en bestempelde dingen als ‘normaal’, terwijl mijn lichaam, dat alles weet, er duidelijk anders over dacht. Waarom leren we eigenlijk niet van jongs af aan en op school onszelf te voeden vanuit de signalen van ons lichaam en trouw te blijven aan het normaal van ons lichaam in plaats van het normaal van de maatschappij?

Say Watsu?

Het is 06:00 ’s ochtends en ik schrik wakker uit een nachtmerrie. De zee ruist. De gordijnen bollen op in de wind. De eerste hanen kraaien voorzichtig. Bali ontwaakt langzaam, maar ik ben klaarwakker. Met gesperde ogen staar ik voor me uit en hap naar adem. In mijn hoofd paniek; waarom heb ik nog geen antwoorden?! Waarom komt er niks?

Ik voel me niet goed genoeg

Ik ben er weer ingetrapt. De illusie dat ik niet goed genoeg ben. In onze maatschappij ligt de focus vooral op hoe we eruit zien en wat we (moeten) doen. Ik heb net besloten om te stoppen met werken en weer thuis te wonen om weer te gaan studeren. Mijn grote kamer was natuurlijk allang ingepikt, dus ik slaap in dezelfde kamer als mijn zusjes en ik heb even geen inkomen. Allemaal ‘stressoren’ die alarmbelletjes laten rinkelen in mijn hoofd.

Serenade aan de Liefde

Heb jij je liefde al gevonden?

Deze eerste voorjaarsdagen
de energie van liefde zo dichtbij en tastbaar
de zinnenprikkelende zon op mijn blote huid
twinkelende energie die zomaar tot me komt
het maakt me blij!

The Act of Selflove

Dear reader,

Can I ask you a question? Because I feel it’s important to know. Do you love yourself unconditionally? Or do you love yourself a little bit? Or a lot? Only in times when you are feeling good? The reason I ask this is because in my experience, it is incredibly important to love yourself, completely for who you are. Including the light and darkness that lives within you.

Dagboek van een Lichaam

Weet jij waarom je eet?

Beetje rare vraag misschien, want we doen het elke dag. Velen van ons minimaal drie keer, maar vrijwel altijd meer. We vinden eten lekker, comfortabel, gezellig, gezond (of juist niet) en het smaakt vaak naar meer. Soms lijken we er geen genoeg van te kunnen krijgen. Eten is een van onze essentiële basisbehoeftes en we hebben het nodig om te overleven. Kortom, we moeten eten om in leven te blijven en daarom eten we, toch?

Bewust & Mama

De wekker gaat, het is 06:30. Je loopt met je ogen nog halfdicht naar de keuken om de espresso machine aan te zetten en ontbijt klaar te maken. Tijdens het bakken van de havermout pannenkoeken hoor je je zoontje wakker worden. Hij heeft honger! Je haalt hem uit bed, doet een schone luier om en kleed hem aan. Samen ontbijten jullie en pak je alle spullen voor die dag in. Tussendoor stop je een was in de wasmachine. Om 08.00 moet je de deur uit, zelf ook gedoucht en aangekleed. Je haast je naar de crèche en daarna in de auto door naar je werk. Daar aangekomen race je een vergadering in. Aan het eind van de dag race je naar huis, kookt, kind in bad, kind in bed en ploft op de bank. Morgen weer een dag. Zucht.

Can you feel the Love?

Liefde is wat we Zijn. Onze ware natuur, onze essentie is LIEFDE. Op jonge leeftijd weten we dat nog, maar ergens tussen je 2-de en 6-de levensjaar vergeten we dat. Het persoontje “Ik” neemt de overhand. Onze ware Essentie is zoals we kunnen ervaren in de natuur: stil, aanwezig, accepterend, zonder klagen, zichzelf steeds weer vernieuwend, eindeloos krachtig. Heb je wel eens een afgebrand bos gezien, een jaar later….zo verrassend, overal tussen het puin begint de natuur zich onmiddellijk te herstellen. Of de natuur na een koude, lange winter.  Zo is onze menselijke ‘ware natuur’ ook! Steeds weer vernieuwend, herstellend, stil en aanwezig.

De eerste keer

Voorzichtig loop ik de kleine traptreden op. Boven aangekomen zie ik links twee klapdeuren met witte gordijnen erachter. Dat moet het zijn. Ik ga door de klapdeuren, en ineens sta ik in een andere wereld.

Baby versus Spirituele Groei

“Birth is an opportunity to transcend. To rise above what we are accustomed to, to reach deeper inside ourselves than we are familiar with, and to see not only what we are truly made of, but the strength we can acces in and through birth.” Marcie Macari